در این پژوهش پاره ای از اشترک فکری دو ابر مرد ایران یعنی فردوسی و سعدی مطرح شده است. در مقاله حاضر، جانمایه های حیات و پایداری آدمی و آموزه های آن دو بزرگوار را در زمینه های واحد به قلم کشیده ایم و شاهد مختلفی از آثارشان با روشی تطبیقی بدست داده شده است. آنها در عرصه بنیان های حیات آدمی در سه محور؛ وظیفه انسان نسبت به خدا، تکلیف آدمی نظر یکسان داشته اند. از نگاه آنها بلاها و مصایب نتیجه کردارهاست و توفیق ها نیز چنین است. رویکرد به پیامها و ارمغان های آنها ضرورت زمان ماست؛ چاره آنست که خود را به آنها بسپاریم.

در دعوای مدنی پس از اعلام ختم رسیدگی دادگاه اقدام به صدور رای می نماید، رای صادره اعم از حکم و قرار می باشد. دادگاه ها در تعیین نوع رای با رعایت ملاک و معیار قانونی، اختیار تعیین دارند که بعد از ختم رسیدگی اقدام به صدور حکم و قرار نمایند؛ قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب، رای را تعریف ننموده ولی در ماده 299 ملاک و معیار اقسام رای را بیان نموده است. اقدام دادگاه ها دراین خصوص در معرض نظارت دادگاه های عالی می باشد و وضعیت های متفاوتی دراین خصوص قابل طرح می باشد که در رویه قضایی مصادیقی از این موارد وجود دارد و شایسته بررسی می باشند. به گونه ای که در مواردی دادگاه های عالی، حکم صادره از دادگاه بدوی را قرار و بالعکس تلقی نموده و توصیف آن را تغییر داده اند. هدف از این مقاله بررسی معیار و ملاک صحیح انتخاب رای برای دادگاه ها و بیان شیوه نظارت مراجع عالی در رسیدگی به کارگیری معیار و نوع آراء به شیوه صحیح می باشد و اینکه تغییر توصیف رای دادگاه های بدوی در مراجع عالی به گونه ای که قرار به حکم و یا تغییر حکم به قرار شود، دارای مبنای قانونی برای اقدام می باشد یا خیر؟ دراین خصوص با مراجعه به دکترین حقوقی و با بررسی آرای صادره در دادگاه ها، با روش توصیفی تحلیلی و با بررسی آراء و نظارت حقوق دانان و رویه قضایی به بررسی موضوع پرداخته شده است تا مبنای تغییر حکم به قرار و نیز قرار به حکم و آثار هرکدام تشریح شوند.

مقدمه. با وجود آن که مواد و تکنیک های متفاوتی برای بازسازی شکستگیهای جمجمه بکار رفته است، تاکنون ماده یا روشی که از لحاظ نتیجه عمل و نیز عوارض حاصل از بکارگیری آن مورد توافق و اعتماد همگان باشد، ارایه نشده است. در این مطالعه به ارزیابی کارایی مش مرسلین در کرانیوپلاستی می پردازیم.روشها. در مجموع 40 نفر بیمار با شکستگی فرو رفته جمجمه در یک کارآزمایی بالینی مورد بررسی قرار گرفتند. در 20 نفر از آنها از مش مرسلین برای کرانیوپلاستی استفاده شد و در گروه دیگر با استفاده از نخ سیلک استخوانها به یکدیگر متصل شدند. کلیه بیماران در فواصل زمانی 1، 3، 6 و 12 ماه پس از عمل جراحی ارزیابی مجدد شدند.نتایج. دو گروه مورد مطالعه از نظر سن و جنس مشابه بودند. در گروهی که با مش مرسلین مورد عمل جراحی قرار گرفتند تنها 10 درصد از بیماران 9 ماه پس از عمل جراحی هنوز دچار نرم بودن نسبی محل ضایعه بودند. در صورتی که این نسبت در گروهی که با نخ سیلک عمل شدند 35 درصد بود (P<0.05). در هیچ یک از دو گروه، عفونت، پس زدن گرافت، ترشح از زخم  و باز شدن زخم مشاهده نشد.بحث. به نظر می رسد کار به روش مش مرسلین در کرانیوپلاستی بیمارانی که دچار Comminuted depressed fracture می باشند نتایج بهتری نسبت به عدم کاربرد آن داشته باشد و نیاز به کرانیوپلاستی مجدد را کاهش دهد.

به منظور تعیین رفتار چرایی بز تالی به عنوان دام غالب منطقه، این بررسی در منطقه سیریک استان هرمزگان از سال 1385 به مدت چهار سال انجام شد. شاخص های مورد بررسی این تحقیق شامل زمان ورود و خروج دام از مرتع، مسافت روزانه طی شده توسط دام، مسیر دام در مرتع با توجه به شیب آن، حداکثر و میانگین سرعت دام، همچنین مدت زمان استراحت، حرکت و چرای دام در روز بود. برای تعیین شاخص های ذکرشده از دستگاه موقعیت یاب جغرافیایی جی پی اس گارمین (GPS) استفاده گردید که با استفاده از کمربندی مخصوص به پشت یک بز سه ساله بسته شده و پس از خروج دام از آغل فعال شده، سپس در پایان روز داده های آن با استفاده از مدتراک در محیط    ILWIS  استخراج گردید. مسیر حرکت دام به انتخاب چوپان مشخص می شد. نتایج رفتار چرایی دام در ماه های فصل چرا برای چهار سال مورد مطالعه نشان داد که در بین سال ها، میانگین مسافت پیموده شده و زمان چرای دام و برای ماه های فصل چرا، تمام رفتارها به جز مسافت پیموده شده اختلاف معنی داری داشتند. میانگین سرعت حرکت دام 65/2 کیلومتر بر ساعت، طول مسافت طی شده 8/12 کیلومتر و مدت زمان چرا 4 ساعت و 49 دقیقه بود. همچنین در طی سال های بررسی 44 تا 45 درصد از زمانی که دام در مرتع حرکت می کرد به چرا اختصاص داشت. شایان ذکر است که اطلاعات استخراج شده از تطابق نقشه مسیر حرکت دام GPS با نقشه شیب منطقه نشان داد که در کل ماه های پنجگانه در طول سال های مورد بررسی تمام مسافت طی شده توسط دام در کلاس شیب 8-0 درصد قرار دارد.

به منظور تعیین رفتار چرایی بز تالی به عنوان دام غالب منطقه، این بررسی در منطقه زمین سنگ استان هرمزگان از سال 1385 به مدت چهار سال انجام شد. شاخص های مورد بررسی این تحقیق شامل زمان ورود و خروج دام از مرتع، مسافت روزانه طی شده توسط دام، مسیر دام در مرتع با توجه به شیب آن، حداکثر و میانگین سرعت دام، همچنین مدت زمان استراحت، حرکت و چرای دام در روز بود. برای تعیین شاخص های ذکر شده از دستگاه موقعیت یاب جغرافیایی جی پی اس گارمین استفاده گردید که با استفاده از کمربندی مخصوص به پشت یک بز سه ساله بسته شده و پس از خروج دام از آغل فعال شده، سپس در پایان روز داده های آن با استفاده از مدتراک در محیط الویس استخراج گردید. مسیر حرکت دام به انتخاب چوپان مشخص شد. نتایج رفتار چرایی دام در ماه های فصل چرا برای چهار سال مورد مطالعه نشان داد که در بین سال ها، فقط میانگین سرعت دام در سال چهارم و برای ماه های فصل چرا نیز تنها زمان حرکت و زمان استراحت در ماه های چهارم و پنجم معنی دار شد و دیگر خصوصیات رفتاری چرای دام اختلاف معنی داری نداشتند. همچنین در طی سال های بررسی 31 تا 39 درصد از زمانی که دام در مرتع حرکت می کرد به چرا اختصاص داشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در منطق شرطیات نزد مسلمین این اجماع وجود دارد که ارزش شرطی لزومی بر اساس رابطه میان مقدم و تالی و نه ارزش مقدم و تالی معین می شود. با این همه در نظرات آنان بحث هایی درباره امکان صدق و کذب شرطی بر پایه ارزش مقدم و تالی وجود دارد. در این میان، در بعضی از متون منطق دانان مسلمان در کنار صدق و کذب از وضعیت دیگری با واژه های گوناگون مانند محتمل صدق و کذب، مجهول الصدق و الکذب و. . . نام برده می شود. بررسی چیستی این وضعیت پرسش اصلی متن حاضر است. در مقاله حاضر با بررسی آراء متفاوت منطق دانان سینوی نشان داده می شود که این تقسیم بندی ناظر به مباحث مرتبط با شرطیات پیش از معرفی شرطی مسور توسط ابن سینا است و منطق دانان سینوی تلاش کرده اند که آن را با شرطی مسور هماهنگ کنند. همچنین نشان داده ایم که از میان آراء مختلف منطق دانان سینوی نظراتی که وضعیت سوم را قسیمی برای صدق و کذب نمی دانند به مبانی منطق سینوی نزدیک تر هستند.

هدف از این تحقیق، استفاده از نیام کهور در جیره بزهای شیرده با استفاده از 20 رأس بز تالی شیرده با میانگین وزن 5/2± 34 کیلوگرم بود. بزها به دو گروه (گروه با جیره شاهد و گروه با جیره حاوی نیام کهور) 10 رأسی تقسیم شدند و به-مدت 12 هفته تغذیه شدند. جیره ها براساس نیاز بزغاله ها از دوبخش علوفه و کنسانتره به نسبت مساوی تهیه شد. میزان نیام کهور در کل جیره آزمایشی 25/19 درصد بود. در ابتدای آزمایش و سپس هر دو هفته یک بار بزها به طور انفرادی توزین شدند و تغییرات وزن آن ها محاسبه شد. هم چنین، میزان شیر تولیدی به طور هفتگی و ترکیبات شیراندازه گیری شد. میانگین تولید شیر روزانه و درصد چربی آن در بزهای تغذیه شده با جیره شاهد و جیره حاوی نیام کهور به ترتیب 550 و570 گرم و 24/3 و 39/2 درصد بود که تفاوت معنی داری نداشتند. هم چنین، ترکیبات شیر (چربی، پروتئین، خاکستر، ماده جامد و ماده جامد فاقد چربی) تحت تاثیر جیره قرار نگرفت. وزن بدن بزها در طول دوره آزمایش و نیز بین دو گروه آزمایشی تفاوت معنی داری نداشت. هزینه تمام شده خوراک و نیز هزینه تولید شیر بزهای تغذیه شده با جیره حاوی نیام کهور 20 درصد نسبت به گروه شاهد ارزان تر بود. بنابراین، از نیام کهور می توان به میزان 20 درصد در جیره غذایی بزهای داشتی استفاده نمود و هزینه تغذیه را کاهش داد.